நினைவுகள்
ஞாகக் கோடரியை தீட்டிச் தோளில் சுமந்தபடி
இருள் வனத்தில் அலையும்
நினைவு வெட்டி
நான்
வனத்தின் அழகு
ஒலியின் மெல்லிய ரீங்காரம் அதனைப் புறந்தள்ளி
மனதை சுண்டியிழக்கிறது
ஒரு தாய்க் குருவியின் துயர் நிறை பாடல்
குந்தியின் சரிதம்
அவளென் நினைவுக் கானகத்தின் முதுமரம்
வனநீலி
தன் ஐஞ்சு குஞ்களுக்கும் உணவு தேடி
அலைந்த கதையைச் சொல்லும் போதில்
நாடோடியின் புல்லங்குழலி ன் பிரவாகம் எழுந்து
மனதைப் பிழிந்து செல்கிறது
கொடிய விலங்குகளிடமிருந்து தன் குஞ்சுகளை
பொத்திக்காத்த கதை பறைகையில்எழுகிறது
காட்டுப்புயலின் பேரோசை
கானகம் நடுங்க
மௌனம் கனத்த
நெடுநீளப் பொழுதுகளில்
அதை அழித்துஇளமை நினைவினை மீட்டுவாள்
சுண்டி இழுக்கும்
ஈரஇரவின் ஒற்றைப் பறையொலியில்
வசமிழந்து போகிறேன்
எப்போதாகிலும் அருந்தலாய்
தன் மகிழ்வைப் பாடும் கணங்களில்
மோனக் கடலின் மெல்லிய அலையொலி
மனதை வருடும்
இன்று
பனிப்புலத்தில் உழலும் வனவாசி
நான்தினமும் அலைகிறேன்
நினைவுக் கானகத்தில்
துயருறு கனங்களை மீட்டி
எழுகிறதுதாய்க்குருவியின் பாடல்
வாழ்நாள் முழுவதும்
தன் சந்ததிக்கென்றே உழன்றவள்
பொத்தி வைத்திருக்கமாட்டாளா ?
ஒரு துண்டு சேதி
சிறு பொறி ?
24032011
No comments:
Post a Comment
உங்களிடமிருந்து..